Εορτές 4 Αυγούστου: Άγιος Εξακουστοδιανός 'Αγιος Ιάμβλιχος Εξακουστή Θαθουήλ
©ΤΕΗ - Τεκμαρτή Εορταστική Ημερομηνία: -
Άλλες Σημερινές Εορτές: Αγία Ευδοκία η από Σαμαρειτών η Οσιομάρτυς Άγιος Αντωνίνος 'Αγιος Βαβύλας Μαξιμιλιανή Μαξιμιλιανός Όσιος Κωνσταντίνος Όσιος Μαρτινιανός
Άλλες Πληροφορίες > Αποφθέγματα

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

Αλέξανδρος  Αλέξανδρος την Ιλιάδα αρετής εφόδιον ενόμιζε.
Αράπης  Ο Αράπης από πισω παραμονεύει
Άρειος  Ενθάδι κείται ο μονομάχος Άρειος, ος με της μυίγιαις 'πάλευε πεζός και καβελάριος 
Αριστοτέλης  Αριστοτέλης δε φησιν ότι οι μεν υπ’ οίνου μεθυσθέντες επί πρόσωπον φέρονται, οι δε τον κρίθινον πεπωκότες εξυπτιάζονται την κεφαλήν· ο μεν γαρ οίνος καρηβαρικός, ο δε κρίθινος καρωτικός.
Αφροδίτη  Τις δε βίος, τι δε τερπνόν άτερ Χρυσής Αφροδίτης;
Παροιμίες
Αββάς  Αββάς και το ραβδί του
Αβραάμ  Κακό πόπαθες Αβράμη που σε πήρε το ποτάμι.
Αβραάμ  Του Αβραάμ και του Ισαάκ τα αγαθά / καλά
Αγάθη  Όποιος την έβγαλε Αγαθή, το 'καμε για να γελάσει
Αγάθων  Ο αγαθός με τον πονηρόν δε 'μονοιάζουνε 
Αγάθων  Πολίτης αγαθός και άδικος δεν γίνεται 
Αγάθων  Ανέπιασε τον α(γ)αθόν, να πει τα μυστικά του 
Αγάπη  Χωρίς αέρα το πουλί, χωρίς νερό το ψάρι, χωρίς αγάπη δε βαστούν κόρη και παλικάρι.
Αγάπη  Η αγάπη είναι η πιο γλυκιά τυραννία, γιατί το μαρτύριό της το υποφέρουμε πρόθυμα.
Αγάπη  Αγάπη δίχως πείσματα δεν έχει νοστιμάδα.
Αγάπη  Από μεγάλη αγάπη έρχεται κι ο πικρός πόνος.
Αγάπη  Αραμπάς με τα καρούλια…Βάσανα πού ’χει η αγάπη.
Αγάπη  Η αγάπη πύργους κυνηγά και κάστρα ρίχνει κάτω. ή Η αγάπη πύργους καταλεί και κάστρα ρίχνει κάτω.
Αγάπη  Η αγάπη δεν πουλιέται, ούτε αγοράζεται.
Αγάπη  Η αγάπη είναι μια τέχνη και μάλιστα η καλύτερη απ’ όλες τις καλές τέχνες.
Αγάπη  Η αγάπη θέλει αγάπη.
Αγάπη  Η αγάπη και το μίσος δεν κρατούν πολύ καιρό. (προσωρινές καταστάσεις)
Αγάπη  Η αγάπη κινεί βουνά.
Αγάπη  Η αγάπη ψωμί δε φέρνει.
Αγάπη   Αν δεν εχεις ότι αγαπάς, αγάπα ό,τι έχεις.
Αγάπη  Αγάπη δίχως πείσματα, φαΐ δίχως νοστιμάδα.
Αγάπη  Εκεί που σ’ αγαπάνε δεν είναι ποτέ νύχτα. ή Εκεί που σ΄αγαπάνε δεν νυχτώνει ποτέ
Αγάπη  Η Αγάπη είναι το κλειδί για όλες τις κλειδαριές που ανοίγει τις πύλες της ευτυχίας.
Αγάπη  Καλύτερα να είσαι η αγάπη ενός γέρου παρά η σκλάβα ενός νέου.
Αγάπη  Κοντακιανός λογαριασμός, παντοτινή αγάπη.
Αγάπη  Μήτε νύχτα δίχως μέρα, μήτε νιος δίχως αγάπη
Αγάπη  Όποιος θέλει ν’ αγαπήσει, θέλει να χασομερήσει.
Αγάπη  Σ’ αγαπώ κυρά να κλάνεις, αλλά μην το παρακάνεις.
Αγάπη  Όποις χάνει στα χαρτιά (τράπουλα) κερδίζει στην αγάπη
Αγάπη  Η αγάπη κάνει το χρόνο να περνάει.Ο χρόνος κάνει την αγάπη να περνάει.
Αγάπη  Καινούργια αγάπη πιάνεται, παλιά δε λησμονιέται. αλλά υπάρχει και Καινούργια αγάπη χάνεται, παλιά δε λησμονιέται.
Αγάπη  Η αγάπη σου είναι ψεύτικη σαν του Απριλιού το χιόνι, πρωί-πρωί απλώνεται, το μεσημέρι λειώνει.
Αγγελική  Αγγελική φωνή από γαϊδαρου στόμα
Αγγελική  Ώσπου να πά' το μήνυμαν τζιαι να 'ρτει το χαπάρι, η Αντζιελού εγέννησεν τζι έκαμεν παλληκάρι.
Άγγελος  Δε δίνει στον άγγελο θυμιάμα.
Άγγελος  Στον άγγελό του νερό δεν δίνει! ή Δεν δίνει του αγγέλου του νερό.
Άγγελος  Δε δίνει στον άγιο του λιβάνι
Αγνή  Σ’ αυτήν που είναι αγνή μπορούμε να ’χουμε εμπιστοσύνη.
Αγνή  Η αγνότητα είναι απροστάτευτη.
Αγνός  Σ’ αυτόν που είναι αγνός μπορούμε να ’χουμε εμπιστοσύνη.
Αγνός  Η αγνότητα είναι απροστάτευτη.
Άγριος  Ιστορίες για αγρίους είναι αυτά που μου λες..
Αγρίππας  Aκαρπότερος Aγρίππου
Αδάμ  Αδάμ’ς αιΐδα ’κι είχ εν και πυτίδα εσέρευεν
Αδάμ  Αν η ομοφυλοφιλία ήταν φυσιολογική, θα έφτιαχνε τον Αδάμ και τον Εύη
Αδάμ  Κι' εγώ από τον Αδάμ γεννήθηκα 
Αδελφός  Τον αδερφό σου αγάπαγε κι όχι το μερτικό του.
Αδελφός  Μακριά ο αδερφός και σιμά ο γείτονας.
Αδελφός  Που έχει αδερφό καλόγερο, έχει ζευγάρια βόδια.
Αδελφός  Σαν αρχοντήνει ο άνθρωπος θαμπώνεται το φως του και δε γνωρίζει το φτωχό, ας είναι κι αδερφός του
Αδελφός  Oι αδελφοί μαλλώνουσι, και το τσικάλι βράζει
Άδης  Πώς πάνε οι στραβοί στον Άδη; Ο ένας κοντά στον άλλονε.
Άδης  Εν τω Άδη ουκ έστι μετάνοια, ή Ουκ εστί εν τω Άδη μετάνοια.
Άδης  Άδης στον άδη και βρωμάει και τυρίλιας.
Αέτιος  Αετός μυίας ου θηρεύει.
Αέτιος  Αετός εν νεφέλαις.
Αέτιος  Αετού γήρας κορύδου νεότης.
Αετός  Αετός μυίας ου θηρεύει.
Αέτων  Αετός μυίας ου θηρεύει.
Αζαρίας  Ούμπαν γάμος και κλητόν κι Αζαρίας με το τζιμπόν’
Αηδόνιος  Πήρε τον τζίτζικα γι’ αηδόνι.
Αηδών  Αν κελαηδάει ο γάιδαρος, γκαρίζουν τ' αηδόνια.
Αηδών  Παρά αηδόνι στο κλουβί, κάλλιο κουρούνα στο βουνί.
Αηδών  Κοντή γυναίκα πέρδικα, ψηλή καρακαηδόνα.
Αηδών  Όταν λαλούν οι κόρακες, τα αηδόνια φεύγουν.
Αηδών  Τότε λαλούν τ’ αηδόνια όταν πάψουν τα κοράκια.
Αηδών  Είπα ‘γω πολλά και σώνει, ας λαλήσει κι άλλο αηδόνι.
Αηδών  Κόστισε ο κούκος αηδόνι.
Αηδών  Η Άρτα είναι χρυσός μπαξές, κλουβί με πέντ' αηδόνια 
Αθανάσιος  Λέγε με Θανάση
Αθανάσιος  Ποιος Θανάσης;
Αθανάσιος  Κόψε κέδρο, φτιάξε Αντώνη και από πλάτανο Θανάση, εάν πεις και για το Γιάννη, όποιο ξύλο να ‘ναι κάνει
Αθανάσιος  Τ’ Αγι' Αντωνιού, τ' Αϊ Θανασιού, του βλάχαρου ο Χειμώνας
Αθανάσιος  Τ’ Αγιαντωνιού τ’ Αηθανασιού, ειν’ η καρδιά του Χειμωνιού.
Αθανάσιος  Κόψε ξύλο κάνε Αντώνη κι από πλάτανο Θανάση (ή Μανόλη) κι αν ρωτήσεις και το Γιάννη, ό, τι ξύλο θέλεις (έχεις) κάνει.
Αθανάσιος  Άι Βαρβάρα βαρβαρώνει, Άη Σάββας σαβανώνει κι Άη Θανάσης παραχώνει.
Αθηνά  Ω Αθήνα πρώτη χώρα, τί γαϊδάρους τρέφεις τώρα; 
Αθηνά  Φέρ΄ τήν Αθήνα να κάψωμε την Παραμυθιά 
Αθηνά  Κομίζει γλαύκα ες Αθήνας.
Αθήναιος  Αθηναίοι και Θηβαίοι και κακοί Μυτηλιναίοι άλλα λένε το βράδυ κι άλλα κάνουν το ταχύ (ή πρωί 
Αθήναιος  Κάλλια αχινιό στα στήθη σου παρ' Αθηνιό στο σπίτι σου
Αθήναιος  Οι Αθηναίοι δυό σε δυό περπατούν για να πάρουν συμβουλή 
Αικατερίνη  Πέρα από της Αγια Κατερίνης ψωμί σε ξένο μην δίνεις.
Αικατερίνη  Απ’ της Αγια Κατερίνης όξω ζωντανά μην αφήνεις.
Αικατερίνη  Καληνύχτα Κατερίνα τζι' η γαούρα βόσσιει
Αικατερίνη  Καληνύχτα Κατερίνα τζι' ο γάμος ετέλειωσεν
Αικατερίνη  Να με λαλούν Κατίνα τζ ας πεθανίσκω που την πείνα",
Αικατερίνη  Τση Αγία Κατερίνης ρίχνουνε τσι βαρειές τσι άνκορες! (άγκυρες)
Αικατερίνη  Η αγια Κατερίνα το δανείζεται το νερό
Ακρίβος  Κριβός στη στάχτη, φτηνός στ’ αλεύρι
Αλεβίζος  Ίντα κάνεις Αλεβίζο; Την πιστόλα μου γεμίζω
Αλεβίζος  Ίντα κάνεις Αλεβίζο; Την πιστόλα μου γεμίζω
Αλεξάνδρα  Τα κουμπιά της Αλέξεως, ή Τα κομβία της Αλέξαινας, ή Τα κουμπιά της Αλέξαινας
Αλεξάνδρα  Τα νέα της Αλεξάντρας,
Αλέξανδρος  έγινε Αλέκος
Αλέξανδρος  Και που' σαι Αλέκο...
Αλέξανδρος  Ο Μεγαλέξανδρος και το καταραμένο φίδι !!!
Αλέξανδρος  Το παίζει Αλέκος.
Αλέξανδρος  Εἰ μὴ Ἀλέξανδρος ἤμην, Διογένης ἂν ἤμην.
Αλέξανδρος  Ο Καίσαρας έχει παραπάνω από τον Αλέξανδρο, τον Καρλομάγνο και τον Ναπολέοντα, ότι ο Ιησούς πρόφερε το όνομά του.
Αλεξία  Τα κουμπιά της Αλέξαινας ή Αυτά είναι τα κουμπιά της Αλέξαινας ή Τα κομβία της Αλέξαινας.
Αλέξιος  Οι όρνιχες της Κουκουνούς τζαι τ' αβκά του Αλέξη.
Αλήθεια  Αλήθεια χωρίς ψέμα, φαΐ χωρίς αλάτι.
Αλήθεια  Από μικρό κι από χαζό (τρελό) μαθαίνεις την αλήθεια.
Αλήθεια  Η αλήθεια βασιλεύει και το ψέμα ψέγεται.
Αλήθεια  Η αλήθεια είναι πικρή, αλλά πρέπει να λέγεται.
Αλήθεια  Η αλήθεια είναι του Θεού και το ψέμα του διαόλου.
Αλήθεια  Η αλήθεια έρχεται κι όταν δεν τη ζητήσει κανείς.
Αλήθεια  Η αλήθεια θα λάμψει κι ας περάσουν χίλια χρόνια.
Αλήθεια  Η αλήθεια και το λάδι πάντα βγαίνουν από πάνω.
Αλήθεια  Η γλώσσα λησμονάει και λέει την αλήθεια.
Αλήθεια  Η κολακεία φέρνει φίλους, η αλήθεια εχθρούς.
Αλήθεια  Ο καιρός ξεσκεπάζει την αλήθεια.
Αλήθεια  Όποιος λέει την αλήθεια έχει το Θεό βοήθεια.
Αλήθεια  Πολλές φορές η αλήθεια έρχεται κι όταν ακόμα δεν τη ζητούμε.
Αλήθεια  Την αλήθεια πάντα κράτει και το ψέμα ας έχει αλάτι.
Αλήθεια  Το να βλέπω είναι αντίληψη, μα το να αισθάνομαι είναι αλήθεια.
Αλήθεια  Το φαρμάκι είναι πικρό στη γλώσσα, η αλήθεια στ’ αυτιά.
Αλήθεια  Η αλήθεια είναι κουτσή, αλλά φτάνει στην κορφή.
Αλήθεια  Ἐν οἴνῳ αλήθεια. .
Αλώνιος  Χέστηκε η φοράδα στ’ αλώνι
Άμπελος  Τ’ αμπέλι θέλει αμπελουργό, το σπίτι νοικοκύρη και το καράβι στο γιαλό θέλει καραβοκύρη.
Αμυγδαλέα  Για να φας αμύγδαλο, πρέπει να το σπάσεις .
Αμυγδαλέα  Η καλή αμυγδαλιά ανθίζει το Γενάρη και βαστάει τα αμύγδαλα μέχρι τον Αλωνάρη .
Αμυγδαλέα  Αν πρώιμα η αμυγδαλιά ανθίσει το Δεκέμβρη , βαρύς χειμώνας κι όψιμος θε να ‘ρθει να μας εύρει .
Αμυγδαλέα  Χέρι κάτασπρο κι αφράτο και ποδάρι αμυγδαλάτο.
Αμυγδαλέα  Ο τεμπέλης δεν τρώει τ’ αμύγδαλα, για να μην τα σπάσει.
Αμυγδαλέα  Η αθασιά, η στρινιαρκά, γεννά που τόγ Γεννάριν 
Ανανίας  Ο Μπρούσκος το είπε και ο Ανανίας το επικύρωσε 
Ανατολή  Άστραψε στην Ανατολή και βρόντηξε στη Δύση.
Ανατόλιος  Άστραψε στην Ανατολή και βρόντηξε στη Δύση.
Άνδρεα  Η Αντριάνα επνίετουν μέσα σ' ένα ποτήρι
Ανδρέας  Αης – Ανδρέας έφθασε, το κρύο αγριεύει.
Ανδρέας  Άδρωπον Αντρίαν, γάαρον σιερκάν τζαι γεναίκαμ Μαρούν έσσω σου μεβ βάλεις.
Ανδρέας  Απ’ τ’ Απόστολου Αντρέα, αντρειώνει η μέρα.
Ανδρέας  Μαλακαντρέα
Ανδρέας  Άης Αντρέας έφτασε, το κρύο αντρειεύει.
Ανδρέας  Ο Πελλαντρίκκος με την τζιυλιτούραν
Ανδρέας  Απ’ τ’ Αγιά Αντρεός και μετά τρύπωσε ο γέρος στα σκουτιά.
Ανδρέας  Αγιαντρέας φεύγει στο χειμώνα μας παντρεύει.
Ανδρέας  Αν βρέχει τ’ Αγιά Αντρεός, θα είναι ο Μάης καυτερός κι αν τ’ Αγια Αντρεός χιονίζει, ο Απρίλης τα σπαρτά μαυρίζει.
Ανδρέας  Τ’ Αγιαντρεός θεριεύει ο καιρός.
Ανδρέας  Τ’ Αγιαντρεός ο καιρός θεριώνει, χώνει τη γριά στο παραγώνι.
Ανδρέας  Τ’ Αγιαντρεός, αντρειεύει ο καιρός.
Ανδρονίκη  Αντρονίκη, όνομα τζιαι πράμα
Ανθή  Χόρευε, κυρά Ντουντού, κοίταζε και του σπιτιού
Άννα  Άγιας Άννης να λογιέσαι και να μη δοξολογιέσαι.
Άννα  Έκαμε ο σκαλτζής σκαλτζούνι κι' η Μαγδαληνή τζιπούνι, κι' η Αννούλα μας φουστάνι ω τι σείσιμο που κάνει! 
Άννα  Άλλοτες ελέανε πως απού τσ' Αγίας Άννας, π' αρχινά η μέρα και μεγαλώνει, παίρνει ο νήλιος προς τα βόρεια μέρη και πηδά ο άρνος και πηδά και του βοσκού η 'υναίκα 
Άννα  Από τσ' Αγίας Άννας, αξαιν' η μέρα νιά γατοπατησιά 
Άννα  Απού τσ' Αγίας Άννας παίρνει (αρχίζει) η μέρα και μεγαλώνει κι απού τ' Αη Ιαννιού του Κληδόνου παίρνει (αρχίζει) και μικραίνει 
Άννα  Ήρθε της Αγίας Άννης κάτσε ήλιε μου να ξανασάνεις 
Άννα  Της Αγίας Άννης ανασαίν' η μέρα 
Άννη  Άγιας Άννης να λογιέσαι και να μη δοξολογιέσαι
Άνοιξη  Ένας κούκος δε φέρνει την άνοιξη
Άνοιξη  Περπάτα ελαφρά την άνοιξη. Η Μητέρα Γη είναι έγκυος
Άνοιξη  Αν δε σπείρεις την Άνοιξη, δε θερίζεις το Καλοκαίρι.
Άνοιξη  Αν δε σπείρεις την Άνοιξη, σε αργεί το Καλοκαίρι.
Άνοιξη  Λουλουδάτα τρία πανέρια, η άνοιξη κρατάει στα χέρια.
Άνοιξη  Μ’ ένα λουλούδι, Άνοιξη δεν έρχεται.
Αντισθένης  Αντισθένους Ιμάτιον
Αντώνης  Είσαι για τον Άγιο-Αντώνη.
Αντώνης  Κόψε κέδρο, φτιάξε Αντώνη και από πλάτανο Θανάση, εάν πεις και για το Γιάννη, όποιο ξύλο να ‘ναι κάνει
Αντώνης  Τ’ Αγι' Αντωνιού, τ' Αϊ Θανασιού, του βλάχαρου ο Χειμώνας
Αντώνης  Τ’ Αγιαντωνιού τ’ Αηθανασιού, ειν’ η καρδιά του Χειμωνιού.
Αντώνης  Κόψε κέδρο κάμε Αντώνη, κι από πλάτανο Μανώλη, κι αν ρωτάς και για τον Γιάννη, ό,τι ξύλο κόψεις κάνει.
Αντώνης  Κόψε ξύλο κάνε Αντώνη κι από πλάτανο Θανάση (ή Μανόλη) κι αν ρωτήσεις και το Γιάννη, ό, τι ξύλο θέλεις (έχεις) κάνει.
Αντώνης  Κόψε ξύλο κάνε Αντώνη κι από πλάτανο Θανάση (ή Μανόλη) κι αν ρωτήσεις και το Γιάννη, ό, τι ξύλο θέλεις (έχεις) κάνει.
Αντώνης  Μπρος Μαρία, πισ’ Αντώνης
Αντωνία  Μπρος Μαριώ και πίσω Αντώνα
Αντώνιος  "Είναι η μούλα του Παπάντωνη"
Αντώνιος   Τ’ Αγι’ Αντωνιού, τ’ Αϊ-Θανασιού, του βλάχαρου ο χειμώνας.
Αντώνιος  Κόψε κέδρο, φτιάξε Αντώνη και από πλάτανο Θανάση, εάν πεις και για το Γιάννη, όποιο ξύλο να ‘ναι κάνει.
Αντώνιος  Παντρεύτηκε η Μαρία και πήρε τον Αντώνη με τρύπιο παντελόνι
Αντώνιος  Τις δεκαεφτά του Γεναριού είναι κυρά τ’ Άγι’ Αντωνιού.
Αντώνιος  Τ’ Αγιαντωνιού τ’ Αηθανασιού, ειν’ η καρδιά του Χειμωνιού.
Αντώνιος  Μπρος Μαρία, πισ’ Αντώνης
Αντώνιος  Μπρος Μαριώ και πίσω Αντώνα.
Αντώνιος  Κόψε κέδρο κάμε Αντώνη, κι από πλάτανο Μανώλη, κι αν ρωτάς και για τον Γιάννη, ό,τι ξύλο κόψεις κάνει.
Αντώνιος  Κόψε ξύλο κάνε Αντώνη κι από πλάτανο Θανάση (ή Μανόλη) κι αν ρωτήσεις και το Γιάννη, ό, τι ξύλο θέλεις (έχεις) κάνει.
Αντώνιος  Αγάιτα, Αντώνη, κι' ο πουγγος σηκώνει
Απόστολος  Δώδεκα Απόστολοι, καθένας με τον πόνο του
Απόστολος  Χέσε μέσα Αποστόλη που δεν πήραμε την Πόλη
Απόστολος  Από δώδεκ' Αποστόλους και πάλιν ο ένας ήβγεν κακός 
Απόστολος  Των Αγίων Αποστόλω τα παπούτσα και στο δρόμο
Αράπης  Αν καταλάβω Αράπης να γίνω
Αράπης  Τόν άράπη νά λευκαίνης, τοϋ κουφοϋ νά τυμπανίζης, τοΰ τυφλοΰ νά δείχνης στράταν, εύκαιρα τόν κόπο χάνεις.
Αράπης  -Χόρεψ’, Αράπη. -Δεν αδειάζω, αφέντη. Χόρεψ’ άράπη — δέ μπορ’ άφέντη
Αράπης  Σαν το μαλλί του Αράπη
Αράχνη  Η αράχνη τα μικρά έντομα πιάνει και τα μεγάλα της χαλάνε τον ιστό.
Αράχνη  Κι η αράχνη για να βγάλει το ψωμί της κάθε μέρα υφαίνει και ξυφαίνει.
Αράχνη  Κουκουβάγιες και αράχνες στα αρχοντικά.
Αρβανίτης  Αρβανίτη αν κάνεις φίλο, κράτα και κανένα ξύλο.
Άρειος  ... του Αρείου το απύλωτον στόμα…
Αρετή  Η κακία πεθαίνει, αλλά η αρετή δεν πεθαίνει 
Άρης  Είναι πολλά τα λεφτά Άρη…
Άρτα  Η Άρτα είναι χρυσός μπαξές, κλουβί με πέντ' αηδόνια 
Άρτα  Την Άρτα με τα Γιάννενα 
Αρχοντία  Η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά.
Αύγουστος  Να ’σαι καλά τον Αύγουστο που είναι παχιές οι μύγες.
Αύγουστος  Αύγουστε, καλέ μου μήνα, να 'σουν δυο φορές τον χρόνο.
Αύγουστος  Ήρθε ο Αύγουστος, πάρε την κάπα σου.
Αύγουστος  Κάθε πράμα στον καιρό του και ο κολιός τον Αύγουστο
Αύγουστος  Μακάρι σαν τον Αύγουστο να 'ταν οι μήνες όλοι.
Αύγουστος  Πάτησε και ο Αύγουστος, η άκρη του χειμώνα
Αύγουστος  Ο Αύγουστος νοικοκυράκος και ο Μάρτης διακονιαράκος.
Αφροδίτη  Αφροδίτη ύν τέθηκε Θυσίασε γουρούνι στην Αφροδίτη Αρχαιοελληνική παροιμιακή φράση
Άχμετ  Το ξέρει ο Αχμέτ, ο Μεχμέτ, και ο κόσμος όλος.
Απόφθεγματα
Αγάπη  Τη μέρα που η δύναμη της αγάπης θα υπερνικήσει την αγάπη της δύναμης, ο κόσμος θα γνωρίσει την ειρήνη.
Αγάπη  Όταν αγάπη και ικανότητα δουλεύουν μαζί, να περιμένεις ένα αριστούργημα.
Αγάπη  Τα πουλιά είναι σαν την αγάπη. Υπήρχαν πάντα. Όλα τα είδη εξαφανίζονται, αλλά όχι τα πουλιά. Όπως η αγάπη. Μαργκρίτ Ντυράς, 1914-1996, Γαλλίδα συγγραφέας
Αγνή  Τα πάντα πρέπει να τα θεωρούμε αγνά, ώσπου ν’ αποδειχτεί το αντίθετο.
Αγνός  Τα πάντα πρέπει να τα θεωρούμε αγνά, ώσπου ν’ αποδειχτεί το αντίθετο.
Αδάμ  Ο Αδάμ ήταν άνθρωπος: δεν θέλησε το μήλο για το μήλο, το θέλησε επειδή ήταν απαγορευμένο.
Αέτιος  Οι υψηλές θέσεις είναι σαν τα απότομα βράχια: μονάχα οι αετοί και τα ερπετά μπορούν να φτάσουν στην κορυφή.
Αέτιος  Μην κακαρίζεις σαν πάπια, να πετάς ψηλά σαν αετός.
Αέτιος  Βλέπουμε τους αετούς να πετούν ψηλά μόνοι τους, ενώ τα πρόβατα μαζεύονται σε κοπάδι.
Αέτιος  Οι ανώτεροι άνθρωποι είναι όπως οι αετοί που χτίζουν τις φωλιές τους ψηλά, σε απρόσιτα σημεία.
Αέτιος  Μακάρι ο φαλακρός αετός να μην είχε επιλεγεί σαν έμβλημα της Αμερικής. Είναι ένα πουλί με απαίσιο και ανήθικο χαρακτήρα. Και δεν βγάζει το ψωμί του τίμια. Βενιαμίν Φραγκλίνος, 1706-1790, Αμερικανός πολιτικός & συγγραφέας
Αθηνά  "Σὺν Ἀθηνᾷ καὶ σὺ χεῖρα κίνει" παροιμία που έμεινε από το μύθο του Αίσωπου «Ἀνὴρ Ναυαγός».
Αθλίας  Διογένης Αθλίας, παρ’ αθλίου, δι’ Αθλίου προς άθλιο.
Αθλίας  Διογένης Καγώ, φησίν, Διογένης ο κύων.
Αλήθεια  Αν θες να πεις στους ανθρώπους την αλήθεια, κάν’ τους να γελάσουν, αλλιώς θα σε σκοτώσουν.
Αλήθεια  H αλήθεια είναι υπερβολικά γυμνή. Δεν διεγείρει του άντρες.
Ανίκητος  Επίκτητος Ανίκητος είναι δύνασαι, εάν εις μηδένα αγώνα καταβαίνης, όν ουκ έστιν επί σοι νικήσαι.
Άνοιξη  Κείνο που σου προσάπτουνε τα χελιδόνια είναι η άνοιξη που δεν έφερες.
Άνοιξη  Άνοιξη είναι η παιδική ηλικία του έτους.
Άνοιξη  Μπορείς να κόψεις όλα τα λουλούδια, αλλά δεν μπορείς να εμποδίσεις την Άνοιξη να ‘ρθει.
Άνοιξη  Δεν είναι η άνοιξη που ήλθε, είναι που μου χαμογέλασες.
Άνοιξη  Την άνοιξη αν δεν την βρεις τη φτιάχνεις.
Άνυτος  Εμέ δε Άνυτος και Μέλητος αποκτείναι μεν δύνανται, βλάψαι δε ού. Σωκράτης, 469-399 π.Χ., Φιλόσοφος
Αράχνη  Αίσωπος ερωτηθείς τι των ζώων σοφώτατον, «των χρησίμων», έφη, «μέλισσα, των δ’ αχρησίμων αράχνης».
Αργεύς  Αιδώς Αργείοι:
Αρετή  Ησίοδος: 7ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής Αρετής προπάροιθε ιδρώτα θεοί αθάνατοι θήκαν.
Αρετή  Ανδρέας Κάλβος: Ζακυνθινός ποιητής (1792-1869) Θέλει Αρετήν και Τόλμην η Ελευθερία
Αρετή  Νίκος Καζαντζάκης: (1883-1957) Κρητικός συγγραφέας
Αριστείδης  Ιωάννης Στοβαίος Αριστείδης ο δίκαιος ερωτηθείς τι εστι το δίκαιον, «το μη αλλοτρίων επιθυμείν», έφη.
Άριστος  Είς εμοί μύριοι, εάν άριστος εί. Για εμένα, ο ένας αξίζει όσο δέκα χιλιάδες, εάν είναι άριστος.
Αριστοτέλης  Αν ο μέσος άνθρωπος είναι πλασμένος «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν» του Θεού, τότε άνθρωποι όπως ο Μπετόβεν και ο Αριστοτέλης ήταν ανώτεροι από τον Θεό.
Αφροδίτη  Χωρίς Δήμητρα και Διόνυσο, η Αφροδίτη παγώνει Από τα Λατινικά "Sine Cerere et Baccho friget Venus". (δηλαδή χωρίς ψωμί και κρασί, η αγάπη πεθαίνει)
Ρητά
Άγριππος  Ακαρπότερος Ἀγρίππου
Φράσεις
Άβδηρος  Ἀβδηριτισμόν ὀφλισκάνεις;
Αβραάμ  Η θυσία του Αβραάμ
Αβραάμ  Σπέρμα Αβραάμ
Αγάθη  Αγαθή Τύχη
Αγάθη  Αγαθή Ελπίδα
Αγάθη  Αγαθή Πρόνοια
Αγαθοκλέας  Ξύπνα Αγαθοκλή...κοιμάσαι όρθιος
Αγάθων  Ο αγαθός είναι κουτός 
Αγάπη  Αγάπη μου
Αγάπη  Φάε αγάπη
Αγάπη  Φάε αγάπη ή Φάτε αγάπη
Αγαύη  Πίθος των Δαναΐδων
Αγαύη  Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες (Από το Λατινικό ‘Timeo Danaos et dona ferentes’)
Αγγλία  Κλάψε Αγγλία τον υπήκοόν σου
Αγλαόπη  Πιάσε κατάρτι σαν τον Οδυσσέα και περίμενε να τελειώσουν οι Σειρήνες.
Αδάμ  Εξορία του Αδάμ
Αδάμ  Απ` τον Αδάμ καταγόμαστε όλοι.
Αδάμ  (ἐν) ἀδαμιαίᾳ περιβολῇ:
Αδάμ  Αδάμ παπαδάμ  ή Αντάμ – παπ' Αντάμ 
Αδαμάντιος  Δεν είναι βόας, δεν είναι κροταλίας, είναι το φιδάκι ο Διαμαντής.
Άδης  Πάει σαν τον στραβό στον Άδη
Αδιάντη  Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες (Από το Λατινικό ‘Timeo Danaos et dona ferentes’)
Αδιάντη  Πίθος των Δαναΐδων
Αδίτη  Πίθος των Δαναΐδων
Αδίτη  Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες (Από το Λατινικό ‘Timeo Danaos et dona ferentes’)
Άδωνις  Σωστός Αδωνις
Άδωνις  Άδωνις, όνομα τζιαι πράμα.
Άδωνις  Αδώνιδος κήποι.
Αεθλία  Αέθλιο μήλο
Αέθλιος  Αέθλιο μήλο
Αέτιος  Μάτι αετού. ή Αετίσιο μάτι
Αθανάσιος  Τη γάμησε όλο το χωριό, την πήρε ο Θανάσης
Αθανάσιος  Οι γυναίκες, Θανάση μου, έτσι είναι: οι νόμιμες τρελαίνονται για την οικονομία και οι παράνομες για τη σπατάλη.
Αθανάσιος  Θανάση γιατί έκοψες το άλφα από μπροστά; για ένα γράμμα χάνεις την αθανασία.
Αθηνά  Γαμώ τη Νανά τη χορεύτρια
Αθηνά  Το πουλί της Αθηνάς
Αθηνά  Αθήνα, ανθήνα, ανθός του κόσμου
Αίας  Αιάντειος γέλως
Αιθερία  Αιθέρια ύπαρξη.
Αικατερίνη  Κατίνα σαλαμάκι
Αικατερίνη  Έτερον εκάτερον
Αίολος  Ανοίγω τους ασκούς του Αιόλου
Άκης  Το Άκης πάει με όλα
Ακταίη  Πίθος των Δαναΐδων
Ακταίη  Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες (Από το Λατινικό ‘Timeo Danaos et dona ferentes’)
Αλβανή  Γηραιά Αλβιώνα
Αλβανός  Albus dies = ευτυχίσμένη μέρα
Αλβανός  Alba stella = αίσιον άστρον
Αλέξανδρος  Ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος;
Αλήθεια  Γυμνή Αλήθεια και στα Λατινικά 'Νuda Veritas'
Αλήθεια  Ωμή Αλήθεια
Αλίκη  Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων
Αμάλθεια  Αμάλθειας κέρας γνωστό και σαν κέρας αφθονίας
Αμυγδαλέα  Η αθασιά της Αησιέ αν έσιει αθάσια ας έσιει
Αμυγδαλέα  Και το κουκούτσι αμύγδαλο.
Αμυμώνη  Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες (Από το Λατινικό ‘Timeo Danaos et dona ferentes’)
Αμυμώνη  Πίθος των Δαναΐδων
Αναΐς  Αναΐς από το Παναής
Ανανίας  Μου άλλαξε τον Ανανία
Αναξιβία  Πίθος των Δαναΐδων
Αναξιβία  Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες (Από το Λατινικό ‘Timeo Danaos et dona ferentes’)
Ανάργυρος  Πίπες, τσιμπούκια, γαμήσια, ο Ανάργυρος
Αναστασία  Ανάστα ο Κύριος
Αναστάσιος  Ανάστα ο Κύριος.
Ανθήλεια  Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες (Από το Λατινικό ‘Timeo Danaos et dona ferentes’)
Ανθήλεια  Πίθος των Δαναΐδων
Άννα  Για την Άη Άννα είσαι! 
Άννα  Απ’ τον Άννα στον Καϊάφα.
Άννας  Από τον Άννα στον Καϊάφα
Αντέρως  "Αντέρως Αλάστωρ" = Αντέρωτας που επιφέρει τον όλεθρο και την καταστροφή και την εκδίκηση.
Αντίνοος  Ωραίος ως ο Αντίνοος
Αντίνοος  Ο νέος ούτος Αντίνοος
Αντώνιος  Κόψε πρίνο, καμ’ Αντώνη κι από κουμαργιά Μανώλη, κι αν ρωτάς και για το Γιάννη, ό,τι ξύλο κόψεις κάνει
Αντώνιος  Είσαι για τον Άγιο-Αντώνη.
Αοιδός  Αιδοίο ο αοιδός
Απόστολος  Ήρθανε τ' Απολάκια
Αράχνη  Είναι σαν τον ιστό της αράχνης.
Άραχνος  Εγίνηκ' άραχνος 
Αργυρά  Θα μπήξω την άργυρη
Άρειος  Λυώνει (και πάει) σαν τον Άρειο 
Άρειος  Δεν παύει το Άρειο της 
Άρπαλος  Αρπάλεια χρήματα
Άρτα  Σαν το γιοφύρι της Άρτας
Αρχιμήδης  Εύρηκα!
Αρχιμήδης  Μη μου τους κύκλους τάραττε
Αυγείας  Καθάρισε τον κόπρο του Αυγείου.
Αφροδίτη  Αφροδίσιον ει Πραξιτέλους
Αφροδίτη  'Ορος της Αφροδίτης
Αχιλλεύς  Αχίλλειος πτέρνα
Στίχοι
Αηδών  Τ’ αηδόνια δε σ’ αφήνουνε να κοιμηθείς στις Πλάτρες (Τρόοδος, Κύπρος) Γιώργος Σεφέρης, 1900-1971, Έλληνας ποιητής, Νόμπελ 1963
Αλώνιος  Στα μαρμαρένια αλώνια
Αρετή  Έτη φωτός στους ουρανούς, έτη Αρετής μες στον ασβέστη. Οδυσσέας Ελύτης
Αχιλλεύς  Μήνιν άειδε θεά Πηληιάδεω Αχιλήος. Πρώτος στίχος της Ιλιάδας του Ομήρου
Ποιήματα
Αντώνιος  Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον
ShowOnFooter
Αχιλλεύς  Ο Αχιλλέας και η Χελώνα - ένα από τα πιο γνωστά παράδοξα του φιλοσόφου Ζήνωνα του Ελεάτη
©2021 names-n-gifts.com - Επικοινωνία