Εορτές 16 Αυγούστου: Άγιος Αλκιβιάδης Άγιος Διομήδης Αλκιβιάδη Διομήδη Μορφή Ιησού Χριστού Ονειρά Όνειρος
©ΤΕΗ - Τεκμαρτή Εορταστική Ημερομηνία: Αριμνηστέα Αρίμνηστος Γύγης Δαϊλόχεια Δαΐλοχος Δημοφίλη Δημόφιλος Διηνέκη Διηνέκης Διθυράμβη Διθύραμβος Εκάτη, Θεότητα Επιπυργιδία Ευρυτίων (Εύρυτος) ο Σπαρτιάτης Θερμοπύλη Θερμόπυλος Λεοντιάδη Λεοντιάδης Λυκουργίς Προμένης
Άλλες Σημερινές Εορτές: Άγιος Ακάκιος Επίσκοπος Λητής και Ρεντίνης Άγιος Απόστολος ο Νέος Άγιος Βασίλειος ο Μέγας Άγιος Δημήτριος Άγιος Δωρόθεος Άγιος Ιάκωβος Αγιος Σεραφείμ Άγιος Σταμάτιος Άγιος Τιμόθεος Όσιος, Επίσκοπος Ευρίπου Μάρων ο Σπαρτιάτης Όσιος Γεράσιμος ο νέος ασκητής Όσιος Νείλος ο Ηγιασμένος Περνιακός Άγιος Σαράντης Σταματία Χαιρήμων
Άλλες Πληροφορίες > Αποφθέγματα

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

Δεσπότης  Ούτε διάκο σ’ είδαμε ούτε πρωτοσύγκελο, και συ δεσπότης έγινες;
Παροιμίες
Δαίμων  Ήθος ανθρώπω δαίμων.
Δαλιδά  Είναι φτούνη 'φτου μια κακούργα Δαλιδά! 
Δαλιδά  Μωρή κακούργα, Δαλιδά, άει στο διάλο, μωρή! 
Δαλιδά  Τα κανόνισε, λοιπόν, η Δαλιδά κι είχε πράγματι μια ανιψιά ξεγυρισμένη και κόμματο αλλιώτικο.
Δάμασκος  Άγουρα δαμάσκηνα και πικρές ελιές.
Δαμιανός  Τον έφεραν από τον Κοσμά και το Δαμιανό
Δανάη  Αγέρας και γυναίκα δεν κλειδώνονται. Από το μύθο της Δανάης και του Δία.
Δαναός  Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας. Βιργίλιος, 70-19 π.Χ., Λατίνος ποιητής
Δέσποινα  Ούλοι οι Άγιοι σαν την Δέσποινα είναι;
Δέσποινα  Στον πορισμένο τον καιρό, δυστυχισμένη χώρα, εγώ η Μάρω δέσποινα και ο Γιάννης Θεολόγος
Δέσποινα  Εγώ η Μάρω, Δέσποινα κι' ο Γιάννης, θεολόγος
Δέσποινα  Ούλοι οι άγιοι δεν είναι σαν τη Δέσποινα 
Δέσποινα  Παναγία μου Δεσποινα μου στραβοκούφανε τομ παπά μου
Δέσποινα  Σε τούτη την περίσταση στον οργισμένο τόπο, έγιν' η Κούτσω δέσποινα, κι ο Γιάννης θεολόγος 
Δέσποινα  Όσα να τς δώκς η Δέσπω δε σ' λει κ' πολλά έτη 
Δέσποινα  Αλλού με τρίβεις Δέσποινα, κι αλλού εγώ πονάω.
Δέσποινα  Σ’ τον μπιρισμένο τον καιρό δυστυχισμένη χώρα, εγώ η Μάρω Δέσποινα κι ο Γιάννης Θελόγος
Δέσποινα  Ας με λένε δεσποτίνα κι' ας πεθνήσκω πε τη πείνα
Δεσπότης  Φοβήθηκε ο παπάς τον Νοέμβρη και ο Δεσπότης τον Φλεβάρη.
Δεσπότης  Άλλου μέ τρίβεις, δέσποτα, κι άλλοϋ ’χω ’γώ τόν πόνο
Δεσπότης  Κάθε πρώτη του μηνός, για δεσπότης, για φανός.
Δεσπότης  Καλά είν’ τα φαρδομάνικα, μα είν’ για δεσποτάδες.
Δεσπότης  Αν ήταν καλή η δουλειά, θα δούλευε κι ο Δεσπότης.
Δεσπότης  Σαν θέλει η μοίρα, ο μυλωνάς γίνεται και δεσπότης.
Δήμαρχος  Οι βλάχοι γίναν δήμαρχοι κι οι γύφτοι καπετάνιοι.
Δήμαρχος  Και στο δήμαρχο να πας, γαϊδουρινή θα τηνε φας!
Δήμητρα  Δημητρούλα μου γειά σου πάρτα όλα δικά σου.
Δημήτριος  Όλα τα μάτια άγιο Δημήτριο δεν βλέπουνε 
Δημήτριος  Την μέρα του Αγίου Δημητρίου ο χειμώνας σκαρφαλώνει στο φράχτη.
Δημήτριος  Ο μπαρμπα-Δημήτρης τινάζει τα άσπρα γένια του και πέφτει το πρώτο χιόνι
Δημήτριος  Πούστης τον πούστη αγαπά, πουτάνα τη πουτάνα, κι ο Μήτσος ο κωλομπαράς τους παίρνει όλους σβάρνα.
Δημήτριος  Τ’ άη – Δημητριού, τι είσαι ‘σύ και τι ‘μαι εγώ λέει το νιο κρασί στο παλιό.
Δημήτριος  Τον τρυγητή ξερόκανε τον Άγιο-Δημήτρη λασπόκανε.
Δημήτριος  Τ’ Αϊ – Δημητριού, μικρό καλοκαιράκι, κράτα το πουκάμισο και πέτα το σακάκι.
Δημήτριος  Πέρασε του Αϊ – Δημητράκη, άναψε γριά το τζάκι.
Δημήτριος  Ο Αγιώργης τ’ ανοίγει και ο Αϊ Δημήτρης τα κλείνει.
Δημήτριος  Άγιος Δημήτρης έρχεται (έφτασε) στα χιόνια φορτωμένος.
Δημήτριος  Έκαμε κι ο Νιόνιος βάρκα κι όλη μέρα τηνε καλαφάτιζε
Δημήτριος  Αη-Δημητράκη, μικρό καλοκαιράκι.
Δημήτριος  Τα έκαναν τάτσι μίτσι κότσι, και σε συντόμευση 'Τα τακιμιάσανε"
Δήμος  Θαν το φας και θα ειπείς και το Δήμο λεβέντη!
Δήμος  Τα θρέφ' ο δήμος λοιμόν φοβούνται;
Δίας  Βούλευμα μεν το Δίον, Ηφαίστου δε χειρ. Αισχύλος, 525-456 π.Χ., Αρχαίος τραγικός ποιητής (Προμηθεύς Δεσμώτης) (για τα δεσμά του Προμηθέα)
Δίας  Αεί γαρ πίπτουσιν εύ οι Διός κύβοι. Σοφοκλής
Διογένης  Εἰ μὴ Ἀλέξανδρος ἤμην, Διογένης ἂν ἤμην. (Αν δεν ήμουν ο Αλέξανδρος, θα 'θελα να 'μουν ο Διογένης)
Διόνυσος  Αν σου κάτσει η Μαρία, τύφλα να’ χει ο Διονύσης.
Διόνυσος  Από τ' Άγιου - Διονυσίου και πέρα μπαίνει η οργή στη θάλασσα 
Δόξα  Ως πού να πή δόξα Πατρό, πέφτ' η πέτρα κί τόνε βαρεί 
Δόξα  Δόξα από βραδύ κάπα κρέμα στό μαντρί
Δόξα  Δόξα νάχεις τρυγητή μου που ‘δα τρίχα στο μουνί μου.
Δόξα  Δόξα να ’χεις Αγιάννη μου Θεριστή, που ’δα την πούτσα μου ορθή!
Δόξα  Μη ζητάς τή δόξα περισσότερο από την ευτυχία! 
Δόξα  Μόνε δεις τή Δόξα μ', μή φοβάσαι!
Δόξα  Νειάτα και κάλλη φτείρουνται και πλούτος μπατταλεύγει, μόνο μιά δόξα και τιμή στό κόσμο βασιλεύκει 
Δόξα  Όταν έρθ' η δόξα, χάνεται το μνημονικό
Δόξα  Οι δόξες είναι αστραπές πού φέγγου μά πετούσι κ' εις ανοιγοσφάλισμα των ομματιώ σκορπούσι 
Δόξα  Πάντα όσ' άν ποιήτε εις δόξαν Χριστού καλώς ποιείτε 
Δόξα  Πολλοί τον πλούτον εμίσησαν την δόξαν ουδείς 
Δόξα  Ποτέ ανθισμένος δρόμος δεν οδηγεί στή δόξα 
Δόξα  Ουδέν κτήμα σεμνότερον της δόξας, πλήν μόνης της αρετής. Πάντων δ' ευτυχέστατος είναι ο αμφοτέρας ταύτας κατέχων
Δόξα  Ιδού δόξης στάδιον λαμπρόν.
Δόξα  Ο πλούσιος έχει την τιμή, ο πλούσιος και τη δόξα.
Δόξα  Αγεράσης τσ' ά-χ-χαλάσης, την καλήν τή-δ-δόξα θάσης 
Δουλάς  Αφέντες και δούλοι ένα γίναμε ούλοι.
Δουλάς  Να δουλεύεις σαν το δούλο και να τρως σαν τον αφέντη.
Δούλη  Η κυρά έχει το σπίτι και η δούλα το κλειδί 
Δούλη  Η κυρά έχει τον άντρα και η δούλα τα κλειδιά! 
Δράκων  Δράκου ρίζα νάχη (δε γλυτώνη) η κωκλή
Δράκων  Έκλασεν ο δράκος τζ' έκαμα εγιώ αγγόνιν
Δράκων  Μέθ θωρείς την οσσιάσ σου έτσι μηαλήτζ' τζαί νομίζης, πως είσαι δράκος
Δράκων  Έκλασεν ο δράκος, τζ' έβκαλεφ φωνήν
Δράκων  Ο δράκος βρίσκει λέσα πεθαμέν ανθρώπ' ξεχών' έτρωε. 
Δύση  Άστραψε στην Ανατολή και βρόντηξε στη Δύση.
Δώρος  Και το δώρο, για μια θύμησ' είναι 
Δώρος  Το δώρον θέλει αντίδωρον 
Δώρος  Φόβου τους Δαναούς και δώρα φέροντας
Δώρος  Το δώρο έχει αντίδωρο.
Δώρος  Δώρο αν είναι και μικρό, μεγάλη χάρη έχει.
Δώρος  Εχθρών άδωρα δώρα ούκ ονήσιμα
Δώρος  Μερικών ανθρώπων κ' η αποδωρά των είναι φαρμάκι 
Δώρος  Πέντι παραδιού δώρου η χαρά τ' είνι μιγάλ' 
Απόφθεγματα
Δεσπότης  Πλάτων Δούλοι γαρ και δεσπότης ουκ αν ποτέ γένοιντο φίλοι.
Δεσπότης  Αριστοτέλης Δεσπότης δούλου δείται και δούλος δεσπότου.
Δήμητρα  Sine Cerere et Baccho friget Venus. Χωρίς Δήμητρα και Βάκχο (Διόνυσο), η Αφροδίτη παγώνει
Δημοκρατία  Όσο υπάρχουν δικτατορίες, δεν μου πάει η καρδιά να επικρίνω τη δημοκρατία.
Δημόκριτος  Δημόκριτος την φιλαργυρίαν έλεγε μητρόπολιν πάσης κακίας.
Δίας  Αίσωπος Ο εγγύς Διός, εγγύς κεραυνού.
Διογένης  Διογένης ερωτηθείς υπό τινος, διά τίνα αιτίαν οι άνθρωποι, τοις μεν προσαιτούσι, διδόασι, τοις δε φιλοσοφούσιν, ουδαμώς, είπεν, «Ότι χωλοί μεν και τυφλοί ίσως ελπίζουσι γενέσθαι, φιλόσοφοι δε ού.»
Διόνυσος  Sine Cerere et Baccho friget Venus. Χωρίς Δήμητρα και Βάκχο (Διόνυσο), η Αφροδίτη παγώνει
Διόνυσος  Ο Διόνυσος έχει πνίξει περισσότερους ανθρώπους από τον Ποσειδώνα.
Διόνυσος  Είμαι ακόλουθος του Διόνυσου. Θα προτιμούσα να είμαι σάτυρος παρά άγιος.
Διώνη  ἄνθρωπε, καλὴ μὲν Ἥρα, καλὴ δὲ καὶ Ἀθηνᾶ, καλλίστη δὲ πασῶν ἡ Διώνη
Δύρανδος  Dura lex, sed lex (Ντούρα λεξ, σεντ λεξ)
Ρητά
Δίας  Η Αλήθεια είναι θυγατέρα του Δία. Πίνδαρος
Δικαία  Δικαίως κτω
Δίκαιος  Δικαίως κτω
Διογένης  Διογένης λοιδορούμενος υπό τινος φαλακρού, έφη: «Σε μεν ουχ υβρίζω, τας δε τρίχας σου επαινώ, ότι κακόν εξέφυγον κρανίον».
Διογένης  Διογένης τον έρωτα είπε σχολαζόντων ασχολίαν.
Διογένης  Διογένης ερωτηθείς τι των θηρίων κάκιστα δάκνει έφη: των μεν αγρίων συκοφάντης, των δε ημέρων κόλαξ.
Δόξα  Δόξαν δίωκε
Δόξα  Δόξαν μη λείπε
Φράσεις
Δαλιδά  Αυτή είναι μια Δαλιδά! 
Δαλιδά  Είναι ούλο δαλιδά
Δαλιδά  Θ' ανοίξει τη δαλιδά του
Δαλιδά  Σαμψών και Δαλιδά
Δαμασκός  Tον ξάπλωσε με δυο δαμάσκηνα...
Δαμόκλεια  Δαμόκλειος σπάθη.
Δαμοκλής  Δαμόκλειος σπάθη.
Δάμων  Δάμων και Φιντίας
Δήλιος  Δήλιον πρόβλημα.
Δήλιος  Δήλιος κολυμβητής.
Δήμαρχος  Από δήμαρχος κλητήρας ή Απ' τα ψηλά στα χαμηλά
Δημήτριος  Δημήτρη μου, Δημήτρη μου, μου τό κλεισες το σπίτι μου.
Δήμος  Το είπε ο Δήμος! 
Δίας  Γαμιέται ή γαμήθηκε ο Δίας
Διγενής  Διγενής κ' εγένουμουν
Διγενής  Έχει την αντρεία του Διγενή
Διγενής  Την άτσα του Διγενή έχει  ή Το πόδι του Δι(γ)ενή έχει
Διογένης  Καγώ, φησίν, Διογένης ο κύων.
Διογένης  Την ημέρα με τον λύχνος…σαν τον Διογένη
Διογένης  Με το κερίν το γυρεύγει…ως ο Διογένης 
Δομέτιος  Καττοφάες
Δομέτιος  Μεζές του Άη Δεμέτη: Κάττος στιφάδο.
Δόξα  Φήμη και Δόξα
Δόξα  Δόξαπατρί
Δόξα  Είναι 'ς τις δόξες του 
Δόξα  Εν τή δόξη του και εν τή παρδαλία του
Δούλη  Η δούλα του ση χρείαν κάεται (Πήγε να χέσει)
Δράκων  Δράκου φωνή κόμα δεν άκσες 
Δράκων  Και του δράκου τη ρίζα να 'η
Δράκων  Έχει δύναμη δράκου
Δράκων  Δράκου δόντι νάχης δε γλυτώνεις 
Δράκων  Δρακόντειος νόμος.
Δράκων  Δρακόντει μέτρα
Δράκων  Αυτός είναι δράκος
Δράκων  Αυτός είναι δράκος στο φαϊ
Δράκων  Δράκος με τ' αλυσσίδια 
Δύρανδος  Fortis et durus (φορτις ετε ντούρους)
Δώρος  Λίγο δώρο και πολλή αγάπ' 
Δώρος  Τα δώρα σταύρωσαν τον Χριστό 
Δώρος  Το δώρο δε δωρίζεται 
Δώρος  Άδωρα εχθρών τα δώρα
Δώρος  Δώρον άδωρον
Στίχοι
Δέσποινα  Η Δέσπω κάνει πόλεμο με νύφες και μ' αγγόνια.
©2022 names-n-gifts.com - Επικοινωνία